Logo Jolieke van den Enden

Natuurgeneeskunde

Natuurgeneeskunde is een holistische geneeswijze: niet de ziekte, maar de zieke mens staat centraal

Uitgangspunt

Het uitgangspunt van de natuurgeneeskunde is dat ieder mens, of beter gezegd elk organisme, een natuurlijke kracht in zich heeft om te herstellen. Dit zelfgenezende vermogen, wat in feite levenskracht inhoudt, grijpen we aan om mee te werken.

Veel natuurlijke geneeswijzen werken met ditzelfde uitgangspunt, echter de natuurgeneeskunde onderscheidt zich op een aantal punten:

Constitutie

Kort gezegd is dit de specifieke Iichamelijke en psychische aanleg, of anders gezegd, de gesteldheid van iemand. Deze is onder andere te herkennen aan de wijze van reageren op lichamelijke en psychische invloeden van buitenaf, uiterlijke kenmerken en dergelijke. In de natuurgeneeskunde wordt er meestal constitutioneel behandeld.

Werking van organen

We kijken naar invloeden van (disfunctionerende) organen op de rest van het lichaam en welk orgaan mogelijk betrokken is tussen de klacht en organen.

Ziekte

In de natuurgeneeskunde wordt een ophoping van afvalstoffen en toxische stoffen gezien als een belangrijke oorzaak van ziekte. Door onjuiste voeding, te weinig beweging, onvolledige ademhaling en psychische spanningen kan dit veroorzaakt worden.

Mentale en emotionele aspecten

Leefgewoonten, sociale omstandigheden en dergelijke zijn onlosmakelijk verbonden in de natuurgeneeskundige benadering, zowel in de behandeling, als ook om tot een diagnose te komen.

Gezamenlijke verantwoordelijkheid

In een natuurgeneeskundige therapie nemen de therapeut en de patiënt gezamenlijk verantwoordelijkheid voor het terugwinnen van de gezondheid. Zelfwerkzaamheid van de patiënt is belangrijk, dit kan bijvoorbeeld betekenen dat de patiënt leef- en voedingsadviezen krijgt.